Το μόνιμο παράπονο είναι ότι ποτέ δεν υπολογίζει σωστά τον χρόνο του – χαρακτηριστικό
γνώρισμα, βέβαια, όλων των καλλιτεχνών που τους συνεπαίρνει η δημιουργία- αλλά όταν φτάνει στο κομμωτήριο όλα ως δια μαγείας εξαφανίζονται. Τον υποδέχονται με αγκαλιές και φιλιά και ξεκινάει κατευθείαν να «μεταμορφώνει» τους πελάτες του για να τους δει χαρούμενους. Με μότο ζωής το «θέλω να σε αλλάξω για να σε κάνω χαρούμενο», καταφέρνει να κερδίζει το καθημερινό στοίχημα που βάζει με τον κόσμο που τον εμπιστεύεται, με αποτέλεσμα να τον κυνηγάνε μέσα στο μαγαζί για να τον φιλήσουν όταν αντικρύσουν την τελική εικόνα του «καινούριου» εαυτού τους στον καθρέφτη. Οι «μεταμορφώσεις» του είναι πάντα πετυχημένες και κανείς δεν φεύγει με παράπονο .  «Δεν θυμάμαι στιγμή στην ζωή μου που να έφυγε άνθρωπος από τα χέρια μου δυσαρεστημένος», εξομολογείται με περηφάνεια. 

Το κομμωτήριο είναι ένας χώρος όπου όλοι θα πουν και θα ακούσουν ιστορίες, θα εκφράσουν την γνώμη τους γιατί ο κομμωτής είναι ο άνθρωπος τους. Εκείνη την στιγμή λειτουργεί σαν ψυχολόγος τους . «Με τις ιστορίες του κομμωτηρίου γράφεις πολλά βιβλία» , μου εκμυστηρεύεται , «και θα χρειαστεί κάποιος χρόνια για να γράψει αυτά που έχω ακούσει . Γάμοι, βαφτίσεις, γεννήσεις, χωρισμοί, νέοι έρωτες, ευχάριστα και δυσάρεστα γεγονότα, όλα συζητιούνται μέσα στο κομμωτήριο», μου λέει . «Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι να είσαι καλός ακροατής και να μην λες την γνώμη σου . Ο κόσμος έχει ανάγκη να τα πει κάπου και κάποιον να τον ακούσει» . Τον ρωτάω σε ποιον τομέα είναι καλύτερος και τον ακούω να μιλάει μια μπαλαγιαζ , κάτι ανταυγες , κάτι baby light, high light , δεν καταλαβαίνω σχεδόν τίποτα για μένα είναι όλα ίδια , αλλά τελικά καταλαβαίνω ότι είναι σε όλους τους τομείς ο καλύτερος . Γι΄αυτό τον εμπιστεύεται και τόσος κόσμος τόσα πολλά χρόνια . Αυτό που λένε όσοι τον γνωρίζουν είναι ότι μπορεί να βγάλει όλα τα χρώματα και μόνο ο Τσιλιμπόνης σίγουρα δεν θα κάνει τα μαλλιά πορτοκαλί ή κίτρινα .